Databankenrecht
 |
|
|
|
|
|
|
|
 |
 |
|
|||||
 |
 |
 |
|
||||
 |
 |
 |
|
||||
 |
 |
|
|||||
 |
|
||||||
Op 21 juli 1999 heeft Nederland er een nieuw recht van intellectuele eigendom bij gekregen: het recht van de producent van een databank. Een databank wordt door de Databankenwet omschreven als 'een verzameling van werken, gegevens of andere zelfstandige elementen die systematisch of methodisch geordend en afzonderlijk met elektronische middelen of anderszins toegankelijk zijn en waarvan de verkrijging, controle of de presentatie van de inhoud in kwalitatief of kwantitatief opzicht getuigt van een substantiële investering'. De duur van een databankrecht is vijftien jaar. Het recht ontstaat op het moment van totstandkoming van de databank en vervalt 15 jaar gerekend vanaf 1 januari van het jaar volgend op het jaar waarin de databank tot stand kwam. Als er sprake is van een databank zoals hiervoor omschreven kan de producent zich verzetten tegen het hergebruiken en opvragen van een in kwalitatief of kwantitatief substantieel deel van de inhoud van de databank. Artikel 8 van de Databankenwet bepaalt (in navolging van artikel 11 Auteurswet) dat de databanken van de overheid die wetgeving en rechtspraak bevatten 'vrij zijn'; de overheid komt dan dus geen databankrecht toe. Het databankrecht is tot slot vatbaar voor erfopvolging en overdracht (levering geschiedt bij akte) is en vatbaar voor beslag.